...เสียงระฆังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว 


สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา 


เห็นโยคีขี่รุ่งพุ่งออกมา


ประคองพาขึ้นไปบนบรรพต


... แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์


มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด


ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด


ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน


มนุษย์นี้ที่รักมีสองสถาน


บิดามารดารักมักเป็นผล


ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้คือกายตน


เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา


แม้ใครรักรักมั่งชังชังตอบ


ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา


รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา


รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดีฯ


เจ้าจงไปเอาไม้เท้าเถิด... (จำไม่ได้แล้วครับ)

ชาติกำเนิดที่แท้จริงอาจเปลี่ยนไป แต่หัวใจที่รักมั่นไม่เปลี่ยนแปลง

ชาติกำเนิดที่แท้จริงอาจเปลี่ยนไป แต่หัวใจที่รักมั่นไม่เปลี่ยนแปลง

ผยอง

บทประพันธ์. ดวงดาว

พระอภัยมณี

ถึงม้วยสิ้นดินฟ้ามหาสมุทร
ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร
ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ
พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม่เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา
เชยผกาโกสุมประทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่
เป็นราชสีห์สิงสู่เป็นคู่สอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง
เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

(จาก "พระอภัยมณี")http://www.thai-language.com/forums/t/archives/poetry/t1576

โสมส่องแสง(รอยอินทร์)

"หากจะรักรักนั้น ต้องทั้งหมด
เกียรติยศหรือชีวิต ปลิดให้ได้
แม้นแผ่นดินมหาศาล ค่าปานใด
จะรับไว้ในอุ้งหัตถ์ รักนิรันดร์"

จากบทประพันธิ์"รอยอินทร์"โรสลาเรน